Men discriminate not and quarrel not over meat-eating.

 They know not what is flesh and what is non-flesh, and in what lies or does not lie a sin. [G G S Page 1289]:-

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

ਪਉਣੈ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕਿਆ ਖੁਸੀਆ ਕਿਆ ਪੀੜ ॥

ਧਰਤੀ ਪਾਤਾਲੀ ਆਕਾਸੀ ਇਕਿ ਦਰਿ ਰਹਨਿ ਵਜੀਰ ॥

ਇਕਨਾ ਵਡੀ ਆਰਜਾ ਇਕਿ ਮਰਿ ਹੋਹਿ ਜਹੀਰ ॥

ਇਕਿ ਦੇ ਖਾਹਿ ਨਿਖੁਟੈ ਨਾਹੀ ਇਕਿ ਸਦਾ ਫਿਰਹਿ ਫਕੀਰ ॥

ਹੁਕਮੀ ਸਾਜੇ ਹੁਕਮੀ ਢਾਹੇ ਏਕ ਚਸੇ ਮਹਿ ਲਖ ॥

ਸਭੁ ਕੋ ਨਥੈ ਨਥਿਆ ਬਖਸੇ ਤੋੜੇ ਨਥ ॥

ਵਰਨਾ ਚਿਹਨਾ ਬਾਹਰਾ ਲੇਖੇ ਬਾਝੁ ਅਲਖੁ ॥

ਕਿਉ ਕਥੀਐ ਕਿਉ ਆਖੀਐ ਜਾਪੈ ਸਚੋ ਸਚੁ ॥

ਕਰਣਾ ਕਥਨਾ ਕਾਰ ਸਭ ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਅਕਥੁ ॥

ਅਕਥ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਣੇਇ ॥

ਰਿਧਿ ਬੁਧਿ ਸਿਧਿ ਗਿਆਨੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥

ਮਃ ੧ ॥

ਅਜਰੁ ਜਰੈ ਤ ਨਉ ਕੁਲ ਬੰਧੁ ॥ ਪੂਜੈ ਪ੍ਰਾਣ ਹੋਵੈ ਥਿਰੁ ਕੰਧੁ ॥

ਕਹਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਕਹਾਂ ਏਹੁ ਜਾਣੁ ॥ ਜੀਵਤ ਮਰਤ ਰਹੈ ਪਰਵਾਣੁ ॥

ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਤਤੁ ਪਛਾਣੈ ॥ ਇਹੁ ਪਰਸਾਦੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਜਾਣੈ ॥

ਹੋਂਦਾ ਫੜੀਅਗੁ ਨਾਨਕ ! ਜਾਣੁ ॥ ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਜੂਨੀ ਪਾਣੁ ॥੨॥

ਪਉੜੀ ॥

ਪੜੀ੍ਐ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹ ਹੋਰਿ ਬੁਧਂ‍ੀ ਮਿਥਿਆ ॥

ਬਿਨੁ ਸਚੇ ਵਾਪਾਰ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਿਆ ॥

ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ਨ ਕਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ॥

ਸਭੁ ਜਗੁ ਗਰਬਿ ਗੁਬਾਰੁ ਤਿਨ ਸਚੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥

ਚਲੇ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਤਾਵਣਿ ਤਤਿਆ ॥

ਬਲਦੀ ਅੰਦਰਿ ਤੇਲੁ ਦੁਬਿਧਾ ਘਤਿਆ ॥

ਆਇਆ ਉਠੀ ਖੇਲੁ ਫਿਰੈ ਉਵਤਿਆ ॥

ਨਾਨਕ ! ਸਚੈ ਮੇਲੁ ਸਚੈ ਰਤਿਆ ॥੨੪॥

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਸਹੁ ਨਿੰਮਿਆ ਮਾਸੈ ਅੰਦਰਿ ਵਾਸੁ ॥

ਜੀਉ ਪਾਇ ਮਾਸੁ ਮੁਹਿ ਮਿਲਿਆ ਹਡੁ ਚੰਮੁ ਤਨੁ ਮਾਸੁ ॥

ਮਾਸਹੁ ਬਾਹਰਿ ਕਢਿਆ ਮੰਮਾ ਮਾਸੁ ਗਿਰਾਸੁ ॥

ਮੁਹੁ ਮਾਸੈ ਕਾ ਜੀਭ ਮਾਸੈ ਕੀ ਮਾਸੈ ਅੰਦਰਿ ਸਾਸੁ ॥

ਵਡਾ ਹੋਆ ਵੀਆਹਿਆ ਘਰਿ ਲੈ ਆਇਆ ਮਾਸੁ ॥

ਮਾਸਹੁ ਹੀ ਮਾਸੁ ਊਪਜੈ ਮਾਸਹੁ ਸਭੋ ਸਾਕੁ ॥

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝੀਐ ਤਾਂ ਕੋ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥

ਆਪਿ ਛੁਟੇ ਨਹ ਛੂਟੀਐ ਨਾਨਕ ਬਚਨਿ ਬਿਣਾਸੁ ॥੧॥

ਮਃ ੧ ॥

ਮਾਸੁ ਮਾਸੁ ਕਰਿ ਮੂਰਖੁ ਝਗੜੇ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ॥

ਕਉਣੁ ਮਾਸੁ ਕਉਣੁ ਸਾਗੁ ਕਹਾਵੈ ਕਿਸੁ ਮਹਿ ਪਾਪ ਸਮਾਣੇ ॥

ਗੈਂਡਾ ਮਾਰਿ ਹੋਮ ਜਗ ਕੀਏ ਦੇਵਤਿਆ ਕੀ ਬਾਣੇ ॥

ਮਾਸੁ ਛੋਡਿ ਬੈਸਿ ਨਕੁ ਪਕੜਹਿ ਰਾਤੀ ਮਾਣਸ ਖਾਣੇ ॥

ਫੜੁ ਕਰਿ ਲੋਕਾਂ ਨੋ ਦਿਖਲਾਵਹਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਨਹੀ ਸੂਝੈ ॥

ਨਾਨਕ ! ਅੰਧੇ ਸਿਉ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਕਹੈ ਨ ਕਹਿਆ ਬੂਝੈ ॥

ਅੰਧਾ ਸੋਇ ਜਿ ਅੰਧੁ ਕਮਾਵੈ ਤਿਸੁ ਰਿਦੈ ਸਿ ਲੋਚਨ ਨਾਹੀ ॥

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕੀ ਰਕਤੁ ਨਿਪੰਨੇ ਮਛੀ ਮਾਸੁ ਨ ਖਾਂਹੀ ॥

ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖੈ ਜਾਂ ਨਿਸਿ ਮੇਲਾ ਓਥੈ ਮੰਧੁ ਕਮਾਹੀ ॥

ਮਾਸਹੁ ਨਿੰਮੇ ਮਾਸਹੁ ਜੰਮੇ ਹਮ ਮਾਸੈ ਕੇ ਭਾਂਡੇ ॥

ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਚਤੁਰੁ ਕਹਾਵੈ ਪਾਂਡੇ ॥

ਬਾਹਰ ਕਾ ਮਾਸੁ ਮੰਦਾ ਸੁਆਮੀ ਘਰ ਕਾ ਮਾਸੁ ਚੰਗੇਰਾ ॥

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਮਾਸਹੁ ਹੋਏ ਜੀਇ ਲਇਆ ਵਾਸੇਰਾ ॥

ਅਭਖੁ ਭਖਹਿ ਭਖੁ ਤਜਿ ਛੋਡਹਿ ਅੰਧੁ ਗੁਰੂ ਜਿਨ ਕੇਰਾ ॥

ਮਾਸਹੁ ਨਿੰਮੇ ਮਾਸਹੁ ਜੰਮੇ ਹਮ ਮਾਸੈ ਕੇ ਭਾਂਡੇ ॥

ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਚਤੁਰੁ ਕਹਾਵੈ ਪਾਂਡੇ ॥

ਮਾਸੁ ਪੁਰਾਣੀ ਮਾਸੁ ਕਤੇਬਂ‍ੀ ਚਹੁ ਜੁਗਿ ਮਾਸੁ ਕਮਾਣਾ ॥

ਜਜਿ ਕਾਜਿ ਵੀਆਹਿ ਸੁਹਾਵੈ ਓਥੈ ਮਾਸੁ ਸਮਾਣਾ ॥

ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖ ਨਿਪਜਹਿ ਮਾਸਹੁ ਪਾਤਿਸਾਹ ਸੁਲਤਾਨਾਂ ॥

ਜੇ ਓਇ ਦਿਸਹਿ ਨਰਕਿ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹ੍ਹ ਕਾ ਦਾਨੁ ਨ ਲੈਣਾ ॥

ਦੇਂਦਾ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਲੈਦੇ ਦੇਖਹੁ ਏਹੁ ਧਿਙਾਣਾ ॥

ਆਪਿ ਨ ਬੂਝੈ ਲੋਕ ਬੁਝਾਏ ਪਾਂਡੇ ਖਰਾ ਸਿਆਣਾ ॥

ਪਾਂਡੇ ਤੂ ਜਾਣੈ ਹੀ ਨਾਹੀ ਕਿਥਹੁ ਮਾਸੁ ਉਪੰਨਾ ॥

ਤੋਇਅਹੁ ਅੰਨੁ ਕਮਾਦੁ ਕਪਾਹਾਂ ਤੋਇਅਹੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਗੰਨਾ ॥

ਤੋਆ ਆਖੈ ਹਉ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਹਛਾ ਤੋਐ ਬਹੁਤੁ ਬਿਕਾਰਾ ॥

ਏਤੇ ਰਸ ਛੋਡਿ ਹੋਵੈ ਸੰਨਿਆਸੀ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵਿਚਾਰਾ ॥੨॥

ਪਉੜੀ ॥

ਹਉ ਕਿਆ ਆਖਾ ਇਕ ਜੀਭ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਕਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ॥

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸੇ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥

ਇਕਿ ਭਗਵਾ ਵੇਸੁ ਕਰਿ ਭਰਮਦੇ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥

ਦੇਸ ਦਿਸੰਤਰ ਭਵਿ ਥਕੇ ਤੁਧੁ ਅੰਦਰਿ ਆਪੁ ਲੁਕਾਇਆ ॥

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਰਤੰਨੁ ਹੈ ਕਰਿ ਚਾਨਣੁ ਆਪਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਗੁਰਮਤੀ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਬਜਾਰੀਆ ਬਾਜਾਰੁ ਜਿਨੀ ਰਚਾਇਆ ॥

ਇਕੁ ਥਿਰੁ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹਣਾ ਜਿਨ ਮਨਿ ਸਚਾ ਭਾਇਆ ॥੨੫॥

[G G S page 1289]

 They know not what is flesh and what is non-flesh, and in what lies or does not lie a sin:-[page 1289]

FIRST MEHL:

Living beings are formed of air, water and fire.

They are subject to pleasure and pain.

In this world, in the nether regions of the underworld, and in the Akaashic ethers of the heavens, some remain ministers in the Court of the Lord.

Some live long lives, while others suffer and die.

Some give and consume, and still their wealth is not exhausted, while others remain poor forever.

In His Will He creates, and in His Will He destroys thousands in an instant.

He has harnessed everyone with His harness; when He forgives, he breaks the harness.

He has no color or features; He is invisible and beyond calculation.

How can He be described?

He is known as the Truest of the True.

All the actions which are done and described, O Nanak! are done by the Indescribable Lord Himself.

Whoever hears the description of the indescribable, is blessed with wealth, intelligence, perfection, spiritual wisdom and eternal peace. || 1 ||

FIRST MEHL:

One who bears the unbearable, controls the nine holes of the body.

One who worships and adores the Lord with his breath of life, gains stability in his body-wall.

Where has he come from, and where will he go?

Remaining dead while yet alive, he is accepted and approved.

Whoever understands the Hukam of the Lord’s Command, realizes the essence of reality.

This is known by Guru’s Grace. O Nanak, know this: egotism leads to bondage.

Only those who have no ego and no self-conceit, are not consigned to reincarnation. || 2 ||

PAUREE:

Read the Praise of the Lord’s Name; other intellectual pursuits are false.

Without dealing in Truth, life is worthless.

No one has ever found the Lord’s end or limitation.

All the world is enveloped by the darkness of egotistical pride.

It does not like the Truth.

Those who depart from this world, forgetting the Naam, shall be roasted in the frying pan.

They pour the oil of duality within, and burn.

They come into the world and wander around aimlessly; they depart when the play is finished.

O Nanak! imbued with Truth, the mortals merge in Truth. || 24 ||

SHALOK, FIRST MEHL:

First, the mortal is conceived in the flesh, and then he dwells in the flesh.

When he comes alive, his mouth takes flesh; his bones, skin and body are flesh.

He comes out of the womb of flesh, and takes a mouthful of flesh at the breast.

His mouth is flesh, his tongue is flesh; his breath is in the flesh.

He grows up and is married, and brings his wife of flesh into his home.

Flesh is produced from flesh; all relatives are made of flesh.

When the mortal meets the True Guru, and realizes the Hukam of the Lord’s Command, then he comes to be reformed.

Releasing himself, the mortal does not find release; O Nanak, through empty words, one is ruined. || 1 ||

FIRST MEHL:

The fools argue about flesh and meat, but they know nothing about meditation and spiritual wisdom.

What is called meat, and what is called green vegetables? What leads to sin?

It was the habit of the gods to kill the rhinoceros, and make a feast of the burnt offering.

Those who renounce meat, and hold their noses when sitting near it, devour men at night.

They practice hypocrisy, and make a show before other people, but they do not understand anything about meditation or spiritual wisdom.

O Nanak, what can be said to the blind people?

They cannot answer, or even understand what is said.

They alone are blind, who act blindly.

They have no eyes in their hearts.

They are produced from the blood of their mothers and fathers, but they do not eat fish or meat.

But when men and women meet in the night, they come together in the flesh.

In the flesh we are conceived, and in the flesh we are born; we are vessels of flesh.

You know nothing of spiritual wisdom and meditation, even though you call yourself clever, O religious scholar.

O master, you believe that flesh on the outside is bad, but the flesh of those in your own home is good.

All beings and creatures are flesh; the soul has taken up its home in the flesh.

They eat the uneatable; they reject and abandon what they could eat.

They have a teacher who is blind.

In the flesh we are conceived, and in the flesh we are born; we are vessels of flesh.

You know nothing of spiritual wisdom and meditation, even though you call yourself clever, O religious scholar !

Meat is allowed in the Puraanas, meat is allowed in the Bible and the Koran.

Throughout the four ages, meat has been used.

It is featured in sacred feasts and marriage festivities; meat is used in them.

Women, men, kings and emperors originate from meat.

If you see them going to hell, then do not accept charitable gifts from them.

The giver goes to hell, while the receiver goes to heaven — look at this injustice.

You do not understand your own self, but you preach to other people.

O Pandit! you are very wise indeed. O Pandit ! you do not know where meat originated.

Corn, sugar cane and cotton are produced from water.

The three worlds came from water. Water says, “I am good in many ways.” But water takes many forms.

Forsaking these delicacies, one becomes a true Sannyaasee, a detached hermit.

Nanak reflects and speaks. || 2 ||

PAUREE:

What can I say with only one tongue?

I cannot find your limits.

Those who contemplate the True Word of the Shabad are absorbed into You, O Lord !

Some wander around in saffron robes, but without the True Guru, no one finds the Lord. They wander in foreign lands and countries until they grow weary, but You hide Yourself within them.

The Word of the Guru’s Shabad is a jewel, through which the Lord shines forth and reveals Himself.

Realizing one’s own self, following the Guru’s Teachings, the mortal is absorbed into Truth.

Coming and going, the tricksters and magicians put on their magic show.

But those whose minds are pleased by the True Lord, praise the True One, the Ever-stable Lord. || 25 ||

[G G S page 1289]

Back to previous page

Akali Singh Services, History | Sikhism | Sikh Youth Camp Programs | Punjabi and Gurbani Grammar | Home