AkaliSingh: Sikhism - Basic Elements

When

 The Guru prays : “The world is sick, O Lord! save it by any means you please.” [1. p. 853] :-

SHALOK, THIRD MEHL:

The world is going up in flames — shower it with Your Mercy, and save it!

Save it, and deliver it, by whatever method it takes.

The True Guru has shown the way to peace, contemplating the True Word of the Shabad.

Nanak knows no other than the Lord, the Forgiving Lord. || 1 ||

THIRD MEHL:

Through egotism, fascination with Maya ( Lust, Anger, Greed, Attachment, Ego) has trapped them in duality.

This Maya cannot be killed, it does not die, and it cannot be sold in a store.

Through the Word of the Guru’s Shabad, it is burnt away, and then it departs from within.

The body and mind become pure, and the Naam, the Name of the Lord, comes to dwell within the mind.

O Nanak! the Shabad is the killer of Maya; the Gurmukh obtains lesson from the Shabad. || 2 ||

PAUREE:

The glorious greatness of the True Guru was bestowed by the True Guru; He understood this as the Insignia, the Mark of the Primal Lord’s Will.

He tested His sons, nephews, sons-in-law and relatives, and subdued the egotistical pride of them all.

Wherever anyone looks, my True Guru is there; the Lord blessed Him with the whole world.

One who meets with, and believes in the True Guru, is embellished here and hereafter.

Whoever turns his back on the Guru and becomes baymukh, shall wander in cursed and evil places.

My Lord and Master is on the side of servant Nanak.

The All-powerful and All-knowing Lord God is my Best Friend.

Seeing the Spiritual food of the Shabad being distributed, everyone came and fell at the feet of the True Guru, who cleansed the minds of all of their egotistical pride. || 10 ||

[GGS 1. p. 853]

  “The world is sick, O Lord! save it by any means you please.” [1. p. 853] :-

॥ ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

ਜਗਤੁ ਜਲੰਦਾ ਰਖਿ ਲੈ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥

ਜਿਤੁ ਦੁਆਰੈ ਉਬਰੈ ਤਿਤੈ ਲੈਹੁ ਉਬਾਰਿ ॥

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੁਖੁ ਵੇਖਾਲਿਆ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥

ਨਾਨਕ ! ਅਵਰੁ ਨ ਸੁਝਈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੧॥

ਮਃ ੩ ॥

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥

ਨਾ ਇਹ ਮਾਰੀ ਨ ਮਰੈ ਨਾ ਇਹ ਹਟਿ ਵਿਕਾਇ ॥

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਰਜਾਲੀਐ ਤਾ ਇਹ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

ਤਨੁ ਮਨੁ ਹੋਵੈ ਉਜਲਾ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

ਨਾਨਕ ! ਮਾਇਆ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥੨॥

ਪਉੜੀ ॥

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਤੀ ਧੁਰਹੁ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥

ਪੁਤੀ ਭਾਤੀਈ ਜਾਵਾਈ ਸਕੀ ਅਗਹੁ ਪਿਛਹੁ ਟੋਲਿ ਡਿਠਾ ਲਾਹਿਓਨੁ ਸਭਨਾ ਕਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

ਜਿਥੈ ਕੋ ਵੇਖੈ ਤਿਥੈ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਰਿ ਬਖਸਿਓਸੁ ਸਭੁ ਜਹਾਨੁ ॥

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲਿ ਮੰਨੇ ਸੁ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਸਿਝੈ ਜਿ ਵੇਮੁਖੁ ਹੋਵੈ ਸੁ ਫਿਰੈ ਭਰਿਸਟ ਥਾਨੁ ॥

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੈ ਵਲਿ ਹੋਆ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਹਰਿ ਸਜਣ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਨੁ ॥

ਪਉਦੀ ਭਿਤਿ ਦੇਖਿ ਕੈ ਸਭਿ ਆਇ ਪਏ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਲਾਹਿਓਨੁ ਸਭਨਾ ਕਿਅਹੁ ਮਨਹੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥੧੦॥

[GGS page 853]

Back to previous page

Akali Singh Services, History | Sikhism | Sikh Youth Camp Programs | Punjabi and Gurbani Grammar | Home